Gedachtenisplaats in de Nassaukerk (november 2008) Gedachtenisplaats in de Nassaukerk (november 2008)

Op zondag 4 november 2008 nam de Nassaukerk een gedachtenisplek in gebruik. De Nassaukerk is in de buurt vooral bekend vanwege de projecten van Kerk en Buurt Westerpark, zoals het ontbijtproject en de inloop in De Schakel (naast de kerk), de kringloopwinkel (onder de kerk), het eettafelproject Filah en het muziekproject Vital.

Al vele jaren staat in de viering van de Nassaukerk op de eerste zondag van de maand november het gedenken van de gestorvenen centraal. Hun namen worden genoemd en voor ieder van hen wordt een kaars aangestoken. Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt tussen gestorven trouwe kerkgangers, leden van de Nassaukerkgemeente en bezoekers van de projecten van Kerk en Buurt Westerpark. Ook van de bezoekers van de projecten (onder wie veel dak- en thuislozen) zijn er in de loop van de jaren velen vanuit de Nassaukerk begraven of is er voor hen een afscheidsviering gehouden in de Nassaukerk.

Al langer leefden er ideeën om in de kerk een gedachtenisplaats in te richten. Dat heeft de nodige voeten in aarde gehad. Het begon allemaal met een idee voor een fotowand met gestorven bezoekers van de projecten. Dat idee is al snel uitgegroeid tot het inrichten van een gedachtenisplaats en vervolgens waren er bijna oneindig veel ideeën over hoe zoiets eruit zou kunnen zien. Steeds opnieuw moesten dus keuzes worden gemaakt. Beperkingen aan wat uitvoerbaar was speelden ook een grote rol. Zo is er lang gedacht aan een gedachtenisplaats in het voorportaal van de kerk, op die symbolische plek op de grens tussen binnen en buiten. Dit deel van de kerk zou dan altijd open moeten zijn om de gedachtenisplaats te kunnen bezoeken en er bijvoorbeeld een kaarsje te branden. Aan dat idee bleken helaas onoverkomelijke beheerstechnische bezwaren te kleven.

Uiteindelijk werd het dus de gedachtenisplaats die op zondag 4 november in gebruik genomen is. Op twee platen van gekleurd plexiglas (die in vorm en kleur aansluiten bij de architectuur van de kerkzaal) staan de namen van wie het laatste jaar stierven. Twee kunstenaars uit de buurt waren erbij betrokken: het ontwerp is gemaakt door Hannis Schilperoord en Edwin de Leeuwerk maakte de tekeningen.
Op een lessenaar onder het venster ligt een gedachtenisboek met gedichten, verhalen over en foto’s van gestorvenen (ook van eerdere jaren). De bladzijden van dit boek zijn gemaakt door nabestaanden van de gestorvenen en de komende jaren zullen steeds opnieuw bladzijden aan dit boek worden toegevoegd.

Als niemand je naam ooit nog noemt of als niemand zich je nog herinnert, dan ben je pas echt dood. Daarom viert de Nassaukerk jaarlijks die zondag waarop de namen klinken en daarom is er nu ook de gedachtenisplaats in de kerk, waar iemand in het boek met verhalen en foto’s kan bladeren, iets neerleggen, een kaarsje branden, stil zijn, zich herinneren.

Bij de gedachtenisplaats hoort een glasplaat buiten bij de ingang van de kerk met daarop het volgende gedicht van Sytze de Vries (voormalig predikant van de Oude Kerk):

      Die ons gedenkt
      en van geen mensenkind
      de naam vergeet:
      hecht dan uw hart
      aan wie wij U hier noemen.
      Erbarm U, Heer!

Deze regels worden ieder jaar gezongen in de gedachtenisviering op de eerste zondag van november. Het gedicht op de glasplaat maakt tevens deel uit van de gedichtenroute Westerpark. Ook op deze wijze wordt de relatie van de Nassaukerk met de buurt onderstreept.

terug