Gemeente-avond 23 mei 2013 Gemeente-avond 23 mei 2013

Wij zijn een bijzondere kerk. In de jaren tachtig kregen we de geuzennaam: een zootje ongeregeld. Daar waren we trots op, want dat stond voor de grote betrokkenheid van iedereen op elkaar en op de buurt en op alles wat kwetsbaar is, voor een open gemeenschap waarin iedereen zich thuis kon voelen en ieder met de eigen talenten serieus werd genomen. Er gebeurde veel. We waren vooral een doe-gemeente: diaconaal en naar buiten gericht, met een tomeloze energie waarmee van alles werd opgepakt. Zo bestond in die tijd de kerkenraad uit 30 mensen of meer.  Daar werd alles doorgenomen en ieder deed zijn zegje.

Boeiend, maar we liepen daarbij toch ook steeds meer tegen onze grenzen aan. Mensen raakten overwerkt, moesten gas (soms veel) terugnemen. We werkten soms langs elkaar heen. Ook kostte het veel moeite met elkaar te bepalen waar we voor stonden en waar we naar toe wilden, om keuzes te maken hoe we kerk kunnen zijn in veranderende tijden. Ouderlingen en diakenen waren er wel, maar het was moeilijk om nieuwe ambtsdragers te krijgen. Want het ambt was voor het gevoel van velen teveel verbonden met gezagsverhoudingen waar we het juist niet zo mee op hadden.

Intussen zijn er nog steeds veel mensen actief. Gelukkig, want dat hoort ook bij de Nassaukerk, maar er zijn nog maar enkelen ouderling of diaken. In de nieuwe structuur na de fusie met De Poort is er een kleine kerkenraad die vooral bestuurt. Opvallend is dat daar geen enkele ambtsdrager in zit. Als de Nassaukerk zich nu naar buiten toe presenteert wekt dat in groot kerkelijk verband verwondering. 'Wie vertegenwoordig je?' vraagt men zich af, ‘of ben je toevallig gevraagd voor deze klus?’ Zo mogelijk nog belangrijker is de vraag binnen de Nassaukerk zelf: is het voor ieder duidelijk wie waarvoor verantwoordelijk is en wie waarop aanspreekbaar is? In de kleine kerkenraad sinds de fusie zijn ook niet meer alle werkgroepen vertegenwoordigd. Maar inmiddels is wel een nieuwe generatie aangetreden: mensen voor wie het ambt niet meer negatief belast is en die er juist wel een uitdaging in zien.

In het ouderlingenoverleg is dit besproken. Wij denken dat het goed is als er meer duidelijkheid komt en dat een aantal personen die zich voor de Nassaukerk inzetten daar ten overstaan van de gemeenschap ook verantwoordelijkheid voor nemen. Natuurlijk is er het ambt van alle gelovigen: ieder die zich betrokken voelt bij de geloofsgemeenschap draagt iets mee en draagt iets uit van die verbondenheid. Toch lijkt  het ons goed dat bepaalde taken verbonden worden met een bijzonder ambt. Toen we hier over nadachten, werden we er ook vrolijk onder: het geeft ook weer ‘spirit’ als je vanuit je betrokkenheid op elkaar besluit er voor te gaan.  Als je weet dat we er samen voor staan. Als taken verdeeld worden al naar gelang de talenten die ieder heeft en je er niet voor een eeuwigheid aan vast zit, maar er straks weer anderen naar voren treden. 

Daarom stellen we voor opnieuw mensen in het ambt te bevestigen. We denken dan aan mensen die leidinggevende taken op zich hebben genomen in de kerkenraad of een werkgroep, die het van belang vinden om de gemeente te bewaren bij haar identiteit,  en verbindingen willen leggen tussen de verschillende (werk)groepen.
Bevestiging van ambtsdragers veronderstelt wel wederzijds vertrouwen tussen hen en de gemeente. Of anders gezegd: het ontvangen van een mandaat, het afleggen van een gelofte (als element van de bevestiging) en afspraken over de wijze waarop de kerkenraad en de werkgroepen naar de gemeente toe verantwoording afleggen over hun handelen.

We willen dit voorstel bespreken in een gemeente-avond op
donderdag 23 mei 2013 om 20.00 uur in de Nassaukerk (koffie vanaf 19.45 uur).

terug